چکيده مقاله:در دهه گذشته شش شکل تک‌ژنی بيماری پارکينسون شناسايی شده است. شناسايی ژن‌های واحد مرتبط با اشکال ارثی بيماری پارکينسون ديدگاه قبلی مبتنی بر غيرژنتيک بودن اين بيماری را دگرگون کرده است. شايع‌ترين و مرتبط‌ترين ژن‌ها LRRK2 و ARKIN هستند. کانون اصلی تحقيقات اخير شناسايی عملکرد ژن‌ها و پروتئين‌های درگير در اشکال ژنتيکی بيماری پارکينسون است که اين امر به درک بهتر ما از روند آسيب‌زايی ژنتيکی بيماری پارکينسون کمک می‌کند. متأسفانه آزمايش‌های ژنتيکی برای بيماری پارکينسون گران‌قيمت است و در پيشگويی سير بيماری چندان کمک نمی‌کند و به‌ندرت در برنامه‌ريزی خانواده نقش دارند. در حال حاضر، مثبت شدن آزمايش ژنتيکی بر روند درمان بيمار اثر ندارد و راه پيشگيری از آسيب عصبی نيز وجود ندارد. اما آزمايش‌های ژنتيکی برای انجام مطالعات پايه و بالينی، با هدف شناسايی افراد در معرض خطر و روشن شدن تغييرات پيش‌بالينی و مسيرهای جبرانی، بالقوه مفيد هستند و اين امر ممکن است به تعيين روش‌های پيشگيری از آسيب عصبی کمک‌ کند. برای دانلود متن کامل مقاله رویGenetics Molecularکلیک کنید.

Genetics Molecular

منبع: روحانی محمد، ژنتيک بيماری پارکينسون ژنتیک در هزاره سوم، 1389; 8 (1) :1990-1997